Begin december kwamen zowel de PvdA als de PVV naar buiten met nieuwe voorstellen met als doel de zogeheten Voetbalwet nog een stukje ‘harder’ te maken. De gebruikelijke reflex: keihard straffen die voetbalsupporters. Ik weet dat Groninger Tjeerd van Dekken (PvdA) en Hagenaar en PVV’er Richard de Mos de geestelijke vaders zijn van dit voorstel tot aanscherping van de Voetbalwet. Van Dekken en De Mos zijn in de Tweede Kamer de enige twee politici die nog een beetje op de hoogte zijn van de supportersproblematiek. Neemt niet weg dat ik sterke twijfels heb. Als hun voorstellen, die ik nog niet geheel kan doorgronden, zouden betekenen dat de echte criminele supporters harder moeten worden gestraft als ze zich schuldig maken aan strafbare feiten, prima. Als daar dan bij hoort dat de niet-criminele voetbalsupporter meer vrijheid en ruimte krijgt dan dat dat nu het geval is, ben ik geneigd zelfs een bescheiden applausje te richten aan Van Dekken en De Mos. Maar eerlijk gezegd, ik vrees dat het niet meer is dan losse flodders in de lucht. Flodders die overigens bij de grote meerderheid van onze bevolking met instemming en gejuich worden begroet. De reflex is immers waar het woord ‘voetbalsupporters’ valt: hard aanpakken die gasten.
Een strengere voetbalwet is alleen zinvol als dat gelijk op gaat met het versoepelen van alle beperkende regels waar met name supporters die uitwedstrijden van hun favoriete club willen bezoeken moeten ondergaan. Dan pas snijdt het mes aan twee kanten. Persoonlijk ben ik niet tegen een harde aanpak van lieden die zich schuldig maken aan geweld. Maar dan wel graag volgens de normaal geldende Nederlandse wet. In supportersland is het de omgekeerde wereld. Een voetbalsupporter is niet alleen zowat vogelvrij (ik raad u aan: ga eens mee naar een uitwedstrijd en u weet waar ik over praat), maar voor hem geldt ook nog eens de omgekeerde bewijslast. Een voetbalsupporter is de enige Nederlander die schuldig wordt bevonden voordat het bewezen is. Zonder zich te kunnen verdedigen en zelfs maar het recht daarop te hebben, wordt een supporter een boete dan wel stadionverbod opgelegd. Over misstanden gesproken.
De roep om een hardere aanpak is even voorspelbaar als kortzichtig na ieder incident. Ik ga hier niet goedspreken als supporters over de schreef gaat als het over geweld of stuitend onfatsoen gaat. Maar wat ik wel aan de kaak wil stellen is dit: er heerst een grote onwetendheid waar het over voetbalsupporters gaat. Juist de mensen die het beleid moeten bepalen hebben in de meeste gevallen een schromelijk tekort aan echte kennis en inzicht. En weigeren zich te verdiepen in de wereld van de voetbalsupporter. Dat zou je toch op zijn minst van ze mogen verwachten. Dus blijft het altijd hetzelfde verhaal: pak ze aan, sla erop, beperk de regels. De voetbalsupporter wordt zo bij voortduring neergezet alsof hij een potentieel gevaar voor onze samenleving zou zijn. En dat doet een overgroot deel van voetbalsupporters op een schrijnende wijze onrecht. Mijn credo is: hard aanpakken waar echt nodig, veel humaner waar dat kan. En valt nog een hoop te winnen.
Paul Zweverink